مصاحبه با شبکه تلویزیونی آلان تی‌وی امارات

مصاحبه دکتر احمدی‌نژاد با شبکه تلویزیونی آلان تی‌وی امارات

متن این مصاحبه به شرح زیر است:

مجری : آقای دکتر سلام و تشکر می کنم از وقتی که در اختیار ما قرار دادید. به عنوان سوال اول در پروفایل توئیتر شما نوشته شده است: شوهر، پدر، پدر بزرگ، استاد دانشگاه، رئیس جمهور، شهردار، فرماندار، بازیکن فوتبال و ایرانی با احساس افتخار. اگر بخواهید این ها را به ترتیب اهمیت فهرست کنید، کدام سه مورد اول هستند؟

دکتر احمدی نژاد: بسم الله الرحمن الرحیم- اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر و اجعلنا من خیر انصاره و اعوانه و المستشهدین بین یدیه.

خدمت شما و همکارانتان و کسانی که این برنامه را می بینند، می شنوند و یا خواهند خواند سلام عرض میکنم. امیدوارم این گفتگو برای همه ما مفید باشد.

 همسر، پدر و پدربزرگ چیزی است که هیچ وقت از بین نمی رود و نسبتی است که همیشه برقرار است. بقیه ممکن است بالا و پایین یا جلو و عقب بشوند. البته من یک ایرانی هستم که همیشه به ایرانی بودن خود افتخار می کنم. نه به این جهت که در برابر سایر ملتها باشم، بلکه به این دلیل که ایرانی بودن را مثل یک فرهنگ می دانم. فرهنگ انسانی جهان شمول، یعنی فرهنگی که به دنبال ارزشهای مشترک بشری است و هرجای دنیا آن ارزشها باشند، همانجا ایران است. نگاه من اصلا جغرافیا یا قوم یا نژاد خاص نیست. بلکه به ارزشهای مشترکی است که همه انسان ها آن را قبول دارند.

مجری: شما اخیراً در کلاب هاوس بحثی را انجام دادید. فکر می کنید کلا کلاب هاوس چگونه به گفت و گو در جامعه ایرانی کمک می‌کند؟

دکتر احمدی نژاد: در کل دنیا، رسانه ها تحت سیطره صاحبان آنها هستند. کسانی که بالاخره منابع مالی لازم را برای اداره یک رسانه دارند و به طور طبیعی سیاست های خودشان را هم اعمال می کنند اما فضای مجازی یک فضای آزاد متعلق به همه انسان هاست و من فکر می‌کنم یک فرصت استثنایی برای همه مردم دنیاست تا در فهم مطالب، تولید ایده ها و اداره کشورها و نهایتاً اداره جهان مشارکت کنند. من معتقدم جهان و کشورها باید با حضور و مشارکت و نظارت تک تک مردم اداره بشوند. رسانه‌های رسمی به عناوین گوناگون محدودیت دارند اما خوشبختانه فضای مجازی که من فکر می‌کنم هدیه خدا به بشریت است. قریب به اکثریت قاطع ملت ها که در فضای رسانه ای رسمی جایگاه قابل توجهی ندارند، می توانند در فضای مجازی به صورت آزاد، مطالبشان را مطرح کنند، با هم گفت وگو نمایند و اصلاً ارتباطات جهانی برقرار بکنند. یعنی فضای مجازی فراتر از مرزهای یک کشور است. در این فضا انسان ها، از نژادها، زبان ها، جغرافیا و مذاهب گوناگون به راحتی می توانند با هم ارتباط برقرار کنند و گفت وگو نمایند و ارزشهای مورد نظر خودشان را به اشتراک بگذارند.

مجری: ممنوعیت‌ها و فیلترها در پلتفرم های مختلف شبکه های اجتماعی در ایران وجود دارند. به نظر شما چه کسی قدرت حذف این فیلتر ها را دارد و چرا آنها را حذف نمی کنند؟

دکتر احمدی نژاد: معمولاً آن کسانی که فیلتر می کنند خودشان هم فیلترشکن می فروشند یا به نوعی از این کار و همچنین مصرف اضافی اینترنت که دارد انجام می شود، سود می برند.

مجری: به طور کلی تر جلوگیری از شرکت شهروندان ایرانی در بحث های جهانی در هر صورت چه فایده ای دارد؟

دکتر احمدی نژاد: در هیچ جا، نه در ایران و نه در آمریکا، فایده ای ندارد. نوع حکومت ها محدودیت ایجاد می کنند. علاقمندند مردم همان چیزی را بشنوند که آنها می خواهند و همان چیزی را بیاندیشند که آنها می خواهند. منتها شیوه اعمال این نظر متفاوت است. در یک جا با هجوم خبر، با اولویت دادن به اخبار و با تولید خبرهای حاشیه ای، خبر های اصلی را به حاشیه می برند. در بعضی جاها مستقیم مانع میشوند. هر دو تا نتیجه اش یکی است و از اساس در نقطه مقابل انسانیت انسانهاست. ایجاد محدودیت در برابر انسان ها، در واقع محدود کردن انسانیت انسان هاست. هرجا که میخواهد باشد.

مجری: فکر میکنید کاربرد این اتفاق چیست که ما یک چیزی را که میلیاردها نفر در دنیا دارند از آن استفاده می کنند و می بینند، ممنوع کنیم، این چه کاربردی دارد؟

دکتر احمدی نژاد : به نظر من این نمی تواند برای کسانی که این کار را انجام می دهند، کاربردی داشته باشد اما دو تا نتیجه دارد یکی آنکه، عده بیشتری مشتاق میشوند حتما آن چیزی که ممنوع شده را ببینند. دوم آنکه نظامات خانوادگی و تربیتی ممکن است آسیب ببیند. بالاخره در یک شرایط طبیعی یک خانواده برای فرزندشان یک مدیریتی را در فضای مجازی اعمال می کنند. اما وقتی ارتباطات عادی آن فرزند محدود میشود، مجبور است از طریق فیلتر شکن حرکت کند و دیگر آن مدیریتها کنار می رود و شاید اطلاعات و مطالبی که مفید نباشد برای اقشاری یا سنین مختلف به راحتی در اختیارشان قرار می گیرد. آنهایی که کنترل می کنند سودی نمی برند بلکه مردم را در نقطه مقابل خودشان قرار می دهند.

مجری: " فردا خیلی دیر است." تحت این عنوان، طرفداران شما دادخواستی را برای حمایت از نامزدی شما تنظیم کردند و بار دیگر توسط مقامات مسدود شدند. به نظر شما چه کسی شما را به عنوان رئیس جمهور نمی خواهد و چرا؟

دکتر احمدی نژاد : بالاخره در همه جای دنیا از جمله در ایران کسانی هستند که جهت قدرت را نشان می دهند. دو جناح قدرت در ایران وجود دارند که از ابتدا این ها با ما مخالف بودند و در برابر من هستند. در ارکان قدرت هم حضور دارند و مشی من با آنها کاملاً متفاوت است. من معتقد هستم همه امور مربوط به مردم باید در اختیار مردم باشد، توسط مردم تصمیم گیری بشود و اراده مردم باید حاکم باشد. ثروت ملی و قدرت متعلق به مردم است. من با تمرکز ثروت و قدرت در هر جای دنیا که باشد مخالف هستم و این را ریشه فساد، ریشه ظلم، ریشه فقر و فاصله طبقاتی میدانم.

مجری : شما چه چیزی را در ایران می خواهید تغییر بدهید یا اینکه می خواهید به چه چیزی برسید. در واقع در دوره سال های ۸۴ تا ۹۲ چه کارهایی را به انجام رساندید

دکتر احمدی نژاد: من همان چیزی را می خواهم که ملت ایران می خواهد. ملت ایران می خواهد پیشرفت کند، آزاد و مرفه باشد ، رشد و کمال و فرصت های ترقی داشته باشد. من هم همان ها را می خواهم. یعنی چیز اضافه ای نمی خواهم. ضمن آنکه ملت ایران، اینها را برای همه ملت ها می خواهد. یعنی این طور نیست که بگویند فقط من ولو دیگران له بشوند. یا منافع ملی را به گونه ای تعریف کنند که در نقطه مقابل منافع سایر ملت ها باشد. نه! ما اینها را هم راستا می دانیم. فکر می‌کنیم همه ملت ها باید پیشرفته، مرفه، آزاد، عزیز و با کرامت باشند و همه باهم باید دنیای بهتری را بسازیم. اگر حکومتی، سرزمینی و حقوقی هست در انحصار هیچکس نیست زیرا متعلق به همه است و همه به طور مساوی در آن حق دارند. طبیعی است که این اندیشه با اندیشه سرمایه داری جهانی، قدرت مداران جهانی و منطقه ای ملی در تقابل است. روشن است کسانی که از قبل، روی ثروت و قدرت تمرکز دارند، سودهای کلان می برند. وقتی شما بگویید این تمرکز باید به نفع عموم مردم به هم بخورد و توزیع بشود، مشخص است که مقابله می کنند.

مجری : وضعیت فعلی نامزدی شما در انتخابات چگونه است؟ آیا واقعاً همه چیز تمام شد یا اینکه بعد از انتقاد اخیر رهبر از روند تایید، فرصتی برای بازیابی دوباره نامزدی شما هست؟

دکتر احمدی نژاد: من فکر می کنم هنوز تمام نشده، هنوز امید هست. اکثریت ملت یک چیزی را می خواهند و من فکر می‌کنم وقتی ملت یک چیزی را بخواهند، خدای متعال هم اسباب تغییرات را به نفع خواست مردم فراهم می کند.

مجری : در صورت عدم تایید نامزدی شما آیا از عبدالناصر همتی به عنوان نامزد اصلاح‌طلبان حمایت می کنید؟

دکتر احمدی نژاد : من گفته ام که از هیچ کسی حمایت نمی کنم.

مجری: وقتی با شهروندان ایرانی صحبت می کنیم، آنها هم از سوء مدیریت و هم از تحریم های بین المللی شکایت دارند به نظر شما کدام یک تاثیر بیشتری بر اقتصاد امروز ایران دارد؟

دکتر احمدی نژاد : ببینید این دو تا با هم یک مجموعه است. دوتا نیست. یعنی اگر کارشکنی ها نبود، در دوره دولت ما تحریم‌ها اثر نمی گذاشت .وقتی از سال ۸۸ دولت را تضعیف کردند و بعد مانع از انجام فعالیت ها شدند، آمریکایی ها هم جری شدند و تحریم را تحمیل کردند. تحریمی هم که تحمیل شد بخش‌های عمده ای از آن توسط عناصر داخلی با کارشکنی ها، با فشارها، با ایجاد محدودیت ها اجرایی شد. اما اگر در یک نگاهی کلان بخواهیم بگوییم معلوم است که نقش مدیریت بیشتر از تحریم است. مدیریت می تواند تحریم را خنثی کند یا کلا تحریم را به لغو بکشاند یا می تواند تشدید کند.

مجری: شهروندان ایرانی با شفافیت مقامات خصوصاً در زمینه رسیدگی پاندمی کرونا مشکل دارند، قابل اطمینان بودن اطلاعات رسمی و نحوه کنترل بیماری همه گیر را در ایران چگونه ارزیابی می کنید؟

دکتر احمدی نژاد : من قبلاً اظهار نظر کرده ام. به نظرم سیاستگذاری و مدیریت کلان کرونا در ایران قابل قبول نیست. می توانست و همین امروز هم می‌تواند بسیار بسیار بهتر انجام بشود. هم مردم خسارت کمتری ببینند و هم ملت تلفات کمتری را بدهد. حالا مشکلاتی هست که امیدوارم حل بشود.

مجری : ویروس از چین آغاز شد و سپس به یک بیماری همه گیر جهانی تبدیل شد به نظر شما مقامات چینی برای کاهش خسارت جهانی ناشی از کووید ۱۹ در ابتدای شیوع بیماری، چه اقداماتی می توانستند انجام بدهند که ندادند.

دکتر احمدی نژاد : من قبلا در مصاحبه با رسانه‌های چینی هم گفته ام که توقع ما و جهان از حکومت چین، خیلی بیشتر بود. آنها باید هشدارهای لازم را حداقل آنطور که درسطح خطر این ویروس است به ملت ها می دادند و هشدار می دادند و اجازه نمی دادند که اینطور ملتها بدون پیش بینی قبلی با یک خطر بزرگی مواجه بشوند. من فکر می کنم می‌توانستند خیلی بهتر کار کنند و الان هم می توانند جبران کنند. بالاخره اگر واکسن را ساختند، می توانند رایگان در اختیار ملت ها قرار بدهند و کمک کنند و آن قضیه اول را جبران کنند.

مجری : با موضوع چین ادامه بدهیم. پکن قول می دهد میلیاردها دلار به اقتصاد ایران تزریق کند. با توجه به اینکه بسیاری از منافع قدرتمند صنعتی و تجاری توسط سپاه پاسداران کنترل می شود، فکر می کنید خطر تاثیر پول چین در پویایی قدرت داخلی ایران به نفع یک طرف یا طرف دیگر چیست؟

دکتر احمدی نژاد: هر قراردادی و توافقی که از دید ملت و اطلاع ملت پنهان بماند و منافع ملی در آن لحاظ نشود قابلیت اجرا ندارد و ملت ایران هم آن را نخواهند پذیرفت. باید منتظر باشیم که متنش به طور رسمی منتشر بشود و ببینیم که چه مراحلی را باید دنبال کنیم.

مجری : با توجه به مشکلات سیاسی فوری ایران، طرفداران شما آرزو می کنند در آینده نزدیک چه نقشی داشته باشید و بعد از شرایط اخیر، فکر می کنید که بتوانید این نقش را انجام بدهید؟

دکتر احمدی نژاد : مسئولیت های اجتماعی تعطیل پذیر نیست. همه انسانها موظفند برای اصلاح امور اجتماعی تلاش کنند. چون امور اجتماعی مثل یک کشتی است که همه در آن هستیم. در واقع سرنوشت مشترک است. مسئولیت اصلاح همگانی است. چه آدم رئیس جمهور باشد چه نباشد، این مسئولیت همراه انسان است. البته مسئولیت های رسمی و اداری اجتماعی یک فرصتی است که انسان بتواند بهتر و گسترده تر، امر اصلاح را دنبال کند و الا تحت هر شرایطی اصلاح گری ادامه پیدا خواهد کرد.

مجری : آقای دکتر چه چیزی از گذشته آموخته اید که می خواهید آنرا اجرا بکنید؟

دکتر احمدی نژاد: انسان تجربه می کند، دانشش بیشتر می شود، مطالبی را یاد می گیرد ، تعمیق در اندیشه و دانش پیدا می کند. می شود خیلی کار ها را کرد. البته شرایط اجتماعی ممکن است به عنوان محدودیت بیشتر عمل کند. بالاخره دانش و تجربه و کسب روش های گوناگون حل مسئله ابزار بسیار مناسبی برای کار کردن در سطح بالاتر وگسترده تر است.

مجری : شاید توجه به این صحبت هایی که کردید، این درخواست اخیرتان در مورد اصلاحات در بسیاری از سطوح از جمله تغییر در رفتار ارگانها و نهادهای دولتی بود، منظورتان رو دقیق تر می فرمایید؟

دکتر احمدی نژاد : هر سیستم حکومتی در دل خودش یک نظام تصمیم گیری دارد که به عنوان ستون فقرات است. این نظام تصمیم گیری باید ویژگی‌های منطقه مدیریتی داشته باشد، یعنی سلسله مراتبی باشد که توازن اختیار و مسئولیت درآن برقرار و شفاف باشد تا بتواند به سرعت تصمیم بگیرد و از همه مهمتر در تمام تصمیماتش اراده عمومی دیده بشود. یعنی هر جا ما برش زدیم ببینیم خواست مردم در این ساختار دارد اجرا می شود. به تعبیر دیگر این ساختار باید ظرفیت تحقق اراده عمومی را داشته باشد. این یک نکته بسیار مهم است. اصلاحات دوم، همین برگرداندن قدرت و ثروت به توده های مردم است. در طول سالیان شصت، هفتاد سال، یک تمرکز ثروت و قدرتی اتفاق افتاده است که منجر به تشکیل اشرافیت سیاسی و اقتصادی و مذهبی شده است. این تمرکز ثروت و قدرت باید به نفع مردم تغییر بکند. بسیار مهم است. ریشه تمام مفاسد که اتفاق می افتد در همین تمرکز ثروت و قدرت است. این باید به سرعت و در فاصله زمانی معین به نفع مردم، عدالت و آزادی تغییر کند.

 

مجری : آقای دکتر شما چقدر نگران هستید که ایران احتمالاً به سمت نظامی سوق پیدا کند و در آینده توسط سپاه پاسداران اداره بشود؟

دکتر احمدی نژاد : من بعید میدانم در ایران چنین اتفاقی بیفتد.

مجری : موضوع دولت پنهان در برخی کشورها مشهور و مشهود است، آیا یک دولت پنهان در ایران وجود دارد که از رفع مشکلات کشور و تامین نیازهای واقعی مردم جلوگیری کند؟

دکتر احمدی نژاد : در تمام دنیا ساختار غیر رسمی نقش آفرینی می کند، بعضی جاها بیشتر بعضی جاها کمتر. اما ساختار غیر رسمی در ایران که مانع از حل مشکلات مردم و پیشرفت کشور می شود، بیشتر تحت تاثیر القائات بیگانگان است و از بیرون از مرزها و از جانب استعمارگران کهنه و نو هدایت می شود.

مجری : خب با توجه به دو سوال قبلی، نظر شما در مورد آینده ساختار سیاسی ایران چیست؟

دکتر احمدی نژاد : در هر مقطعی و هر عصری مردم تعیین می کنند چگونه باشد. اما من فکر می کنم که در آینده، اصلاحات اساسی در ایران به نفع عدالت،مردم و آزادی مردم، اتفاق خواهد افتاد.

مجری : وقتی به ۱۰ سال آینده نگاه می کنید بزرگترین خطراتی که برای ایران می بینید کدامند و پیشنهاد می کنید چگونه با آنها برخورد شود؟

دکتر احمدی نژاد : من فکر می کنم خطراتی که ایران را تهدید می کند کل منطقه را تهدید می کند. خطر تمایل شدید سلطه‌گران بین المللی برای تسلط بر منابع منطقه، ایجاد اختلاف بین ملت های منطقه و ایجاد درگیری و فروش سلاح و غارت ثروت ملت های منطقه. این بزرگترین خطری است که همه ملت های منطقه را تهدید می کند، البته به طور طبیعی تمام ملت ها بلا استثنا در خطر ارتجاع و سلطه شیطان هم هستند و ایران هم جزو آنهاست.

مجری : سال ۲۰۲۱ هست. آیا زمان آن نرسیده است که مهدی کروبی و مهندس میرحسین موسوی از بازداشت آزاد شوند؟

دکتر احمدی نژاد : چرا. من معتقد هستم از همان اول نباید بازداشت می‌شدند. بازداشتشان فایده ای ندارد و باید آزاد باشند. آنها هم البته باید مراعات کنند ولی اصلش باید آزاد بشود.

مجری : شما از طریق شبکه الان تی وی، چه پیامی برای جهان عرب دارید؟

دکتر احمدی نژاد : من که به مردم عرب در کل منطقه بخصوص خلیج فارس، شدیدا علاقه دارم ً. قلبا همه را دوست دارم و برای همه آنها سعادت، سلامتی، پیشرفت و عزت آرزو می کنم و فکر می کنم که تحقق این ها در گرو همبستگی منطقه‌ای، همکاری ، برادری و اتحاد است. مستکبران و غارتگران جهانی نمی خواهند بین ملتهای منطقه برادری باشد. دائماً می خواهند اختلاف و جنگ باشد، تا آنها هم اسلحه بفروشند، هم بکشند و هم نابود کنند و بعد خودشان پول بگیرند و بیایند بسازند. ما را از فرصت هایمان منصرف و غافل کنند و ثروت منطقه را غارت نمایند. این نقشه دائمی آنهاست که گفتند می خواهیم خاورمیانه جدید درست کنیم، چه بکنیم و چه بکنیم؟! اصلاً من مردم را با نژاد و زبان تقسیم بندی نمی کنند. اما چون قریب به اتفاق همسایه، برادر و هم کیش هستیم، به طور طبیعی با هم احساس نزدیکی می کنیم. من معتقدم باید همه دست به دست هم بدهیم. ایران، عربستان، امارات، بحرین، کویت، قطر، عمان، عراق، ترکیه، سوریه، اردن، مصر، پاکستان، افغانستان، آذربایجان، ترکمنستان، تاجیکستان، ارمنستان، همه، واقعا باید دست به دست هم بدهیم تا بتوانیم از منافع ملت‌های منطقه و از استقلال ملت‌های منطقه دفاع کنیم . تا دست بیگانگان را از منطقه کوتاه کنیم. تا ثروت ملت‌ها برای ملت های منطقه بماند و منطقه را با هم باید اداره کنیم. هیچکس نباید فکر کند برتر از دیگران است. ما یک تجربه تلخی داریم به نام صدام. صدام تلقی اش این بود که برتر از دیگران است. می خواست آقای منطقه باشد. چند تا جنگ را تحمیل کرد. به عراق، ایران،کل خلیج فارس و کشورها ضربه زد. بعد هم خودش به سرنوشت تلخ گرفتار شد .عراق خسارت‌ هایی دیده است که الان نزدیک به ۲۰ سال بعد از جنگ هنوز عراق آن آرامش لازم را پیدا نکرده است. عراق کشور بزرگی است. مردم متمدنی دارد. از مراکز اصلی تمدن جهانی است . با آن ثروت عظیمی که دارد. خب الان می بینیم نابسامانی، ناامنی و خیلی جاها فقر است. درحالی که عراق می تواند برای کل جهان الگو باشد. یمن هم همینطور. می بینیم یمن دارد در آتش جنگ می سوزد. واقعاً به نظر من سر هیچ است. مردم یمن هرچه بخواهند همان باید بشود. ایران، عربستان و بقیه هم کمک کنیم هرچه مردم یمن می خواهند همان بشود. سوریه هم همین‌طور است . سوریه چقدر ویرانی کشید چقدر آواره داد چقدر کشته داد. نقشه شیاطین بین المللی است که نمی خواهند ملت های منطقه با هم باشند. نمی خواهند دوست و همکار باشند. آن موقع که بحث سوریه مطرح بود، من در کنفرانس اسلامی پیشنهاد دادم و گفتم هیاتی از معتمدین منطقه تشکیل بشود، بروند بین طوایفی که آنجا با هم اختلاف کردند و درگیر شدند بنشینند برادرانه آنها را آشتی بدهند. یک اصل هم قبول داریم هر تصمیمی می خواهند بگیرند، ملت و اکثریت مردم سوریه هر چه رای دادند همه بپذیرند .لبنان، عراق، مصر و ایران و یمن و همه کشورها همینطور است. روابطمان هم بر اساس دوستی احترام و عدالت باشد. اگر یک موقعی خدای ناکرده بین دو تا برادر، اختلافی پیش آمد بقیه جمع بشویم برادرانه و بر اساس عدالت کمک کنیم مساله حل بشود اینکه تقسیم بشویم، یک عده برویم پشت آن، یک عده پشت این، در نتیجه، این درگیری و اختلاف تعمیق می شود. من سوال می کنم هر یک نفری که توی منطقه دارد کشته می شود، چه کسی خسارتش را میبیند؟ هر ساختار و زیربنایی که دارد نابود می شود، چه کسی خسارت دیده و چه کسی ضرر کرده است؟ این کینه ها که دارد درست می شود کی قرار است بعدا مرتفع گردد؟ همه داریم ضرر می کنیم. هیچ کس از این دعواها و اختلافات سودی نمی برد. باید همه دست به دست هم بدهیم و ان شاالله کمک بکنیم. من فکر می کنم زمینه اش وجود دارد. ما مشترکاتمان ده ها برابر اختلافاتی است که تازه اصالتی ندارد. اختلافات، القائات کسانی است که با هر دو طرف یا با هر پنج طرف مخالفند. واقعا نمی خواهند. بگذارید من یک خاطره برایتان بگویم . رئیس جمهور اسبق آمریکا قبل از آقای اوباما به دبی آمده بود نقل شد و من هم شنیدم که رفته بود این برجها را دیده بود. از بالای یکی از برج ها، گفته بود الان وقتش است که دیگر اینها بیاید پایین! یعنی ببینید توی ذهنشون چی می گذرد. خوشحال نیستند که یک کشوری در حاشیه خلیج فارس، عمران و آبادی شده است. مردم مثلا با آسایش باید زندگی کنند. مرکز مبادلات باشد و امنیت و آرامش باشد. اصلا خوشحال نیستند. یک بهانه‌ ای می خواهند این را به هم بزنند که از هر دو طرف سود ببرند. من همه را دوست دارم و از صمیم قلب به همه احترام می گذارم. من فکر می کنم همه با هم می توانیم کار کنیم. دست به دست هم بدهیم، آن وقت ببینید چه فضایی درست می شود و چه قدرتی در این منطقه طلوع می کند. نه قدرت مستکبر و چپاولگر ، قدرت صالح، قدرتی که می تواند به امنیت، صلح و برادری در جهان کمک کند .

راستش را بخواهم پیامبر ما هم همین را از ما خواست امیدوارم که خواسته پیامبرمان را اجرا کنیم.

مجری: شما در گفت و گوهای اخیر خود بر اصلاح روابط و ایجاد اتحاد میان کشورهای منطقه تاکید کردید. اگر بخواهیم دقیقا منظور و راهکارتان رو بدانیم، چه می گویید ؟

دکتر احمدی نژاد: به نظرم توضیح دادم. منظور من روشن است.

مجری: آقای دکتر شما در دوره ریاست جمهوری خود، روابط خوبی با کشورهای عربی خصوصا عربستان و امارات داشتید. تاثیرات این روابط بر اوضاع منطقه چه بود ؟

دکتر احمدی نژاد: در تمام ارتباطات بین المللی اصل بر دوستی، برادری، همکاری و احترام است. هر چقدر این بیشتر بشود، به طور طبیعی ارتباطات منطقه ای و شرایط منطقه هم بهتر می شود. ما هیچوقت نباید یادمان برود که جنگ اول خلیج فارس که صدام برپا کرد چه شرایطی در منطقه اتفاق افتاد. همه از آن ضرر کردیم. بعضی بیشتر و بعضی کمتر. ما به جایی رسیدیم که من در مجلس شورای همکاری خلیج فارس شرکت کردم.

ما آنجا با همه، دست برادری دادیم. پیشنهادهایی برای توسعه همکاری و حتی برای مشارکت ایران در آن مجلس تعامل(شورای همکاری) مطرح شد. وقتی روابط کشورها دوستانه باشد، منطقه هم در صلح است. راهی برای نفوذ بیگانگان نیست. می خواهم از شما یک سوال بپرسم، الان در یمن چه ثروت عظیمی دارد خرج جنگ می شود؟ خب محصولش چیست؟ کشتار و خرابی! اگر همین ثروت، خرج آبادانی یمن می شد چه اتفایی خواهد افتاد. من فکر میکنم کشورهای بزرگتر منطقه مثل ایران و عربستان باید یک مقدار حالت پدری داشته باشند. نه بزرگتری و برتری ، بلکه حالت پدری!یعنی کمک و همکاری کنند. همه را دور هم جمع بکنند. اگر بین برادران در منطقه اختلافی ایجاد می شود یا بر اثر خودخواهی یک عده، یا بر اثر نفوذ بیگانه، اینها زود وارد بشوند و موضوع را جمع کنند. به حل اختلاف و تقویت دوستی کمک کنند. اگر کشورهای حاشیه خلیج فارس با هم باشند، امنیت خلیج فارس برقرار است. ناامنی از کجا می آید؟ موقعی که اختلاف درست می شود. پای بیگانه هم باز میشود و ناامنی درست میشود. آن وقت به بهانه برطرف کردن ناامنی یا ایجاد امنیت ثروت ملت ها از دست می رود. وقتی ثروت ها می رود، آیا امنیت می آید؟ نه. هر چه اسلحه انباشت می شود ناامنی بیشتر می شود. انبار کردن اسلحه، خودش یکی از عوامل اصلی ناامنی است. چه کسانی ما را به انباشت اسلحه تشویق می کنند ؟ کسانی که با هیچ کداممان دوست نیستند. چشم به ثروت منطقه و تسلط منطقه دوخته اند. اگر ما با هم باشیم دیگر نیاز نداریم برای تسلیحات که خودش تهدید است، این همه هزینه کنیم. اگر ما با هم باشیم، آیا نمی توانیم کمک کنیم مساله افغانستان حل بشود؟ نمی توانیم به عمران و آبادی پاکستان کمک کنیم؟ نمی توایم به امنیت عراق کمک کنیم تا صلح و دوستی باشد؟ نمی توانیم به اتفاق هم مساله سوریه رو حل کنیم؟ چرا اتفاقا خیلی بهتر میتوانیم حل کنیم. بگذارید یک خاطره به شما بگویم. خدا ملک عبدالله را رحمت کند. او دعوت کرد، یک شب ما رفتیم در لبنان که یک اختلافی در قضیه انتخابات مجلس پیش آمده بود. یک جوری هم شده بود که به نحوی از یک طرف به عربستان و از یک طرف به ایران گره خورده بود. ایشان دعوت کردند ، خودشان آمدند فرودگاه پای هواپیما با هم سوار شدیم رفتیم منزلشون. سه چهار ساعت با هم خیلی دوستانه صحبت کردیم. ایشان به من به طور صریح و عمیقا بیان کردند که دولت های بزرگ دنیا، دوست هیچ کدام از ما نیستند. آنها فقط می خواهند ثروت ما را ببرند. می خواهند ما را به جان هم بیندازند. و جالب بود که ایشان وزیر خارجه وقت عربستان که از دنیا رفته و وزیر خارجه ایران را صدا کرد و ما راجع به لبنان با هم توافق کردیم. نه به عنوان دخالت در لبنان، بلکه به عنوان حل مساله و تقویت دوستی بین قشرهای مختلف لبنان کمک کنیم. ایشان توافق را اعلام کرد و به وزیر خارجه گفت بروید این کار را انجام بدهید. جالب بود که او  (وزیرخارجه) مقاومت کرد. هر چه ایشان می گفتند برو انجام بده میگفت نه نیازی نیست، تا جایی که ملک عبدالله ناراحت شد. من گفتم شما ناراحت نشوید مهم نیست بالاخره حل می شود. بالاخره کمک می کنیم یک جوری حل میشود. واقعا ما وقتی کنار هم قرار بگیریم راه بر شیاطین بسته و بر مردم منطقه باز می شود. اگر در لبنان اختلاف است، دودش به چشم چه کسی جز ملت لبنان و ملت های منطقه می رود؟ من بعنوان یک نفر در این منطقه چه کار باید بکنم؟ من فکر می کنم مهمترین کار این است که در هر کشوری اختلاف شد، هیچ کداممان نرویم طرف یک طرف را بگیریم. برویم بگوییم بنشینید مشکلاتتان را عادلانه حل کنید. ما هم کمک می کنیم. یک بار برای همیشه راه را بر اختلاف و درگیری ها و جنگ ها و در نتیجه جنگ ها، نابودی ملت ها، ثروت ها و غارت ثروت ها ببندیم. خلیج فارس مال همه است. همه باید از آن برادرانه و عادلانه استفاده کنیم. امنیت آن هم مال همه است.

 

اشکالی دارد واقعا در خلیج فارس یک نیروی امنیتی مشترک از هفت کشور درست بشود؟ شش کشور جنوبی به علاوه ایران و حتی عراق؟ چه اشکالی دارد؟ بنشینیم با هم اداره کنیم. یک نیروی مشترک درست کنیم. به بیگانه ها هم بگوییم بروید دنبال کارتان. ما را نیازی به شما نیست. چقدر زیبا می شود؟ ما نمی توانیم با هم بازار مشترک درست کنیم؟ یعنی اروپایی ها که چند هزار سال با هم در جنگ بودند، می توانند اتحادیه درست کنند، از آن هم خوشحالیم و ناراحت نیستیم. هر جا بین انسانها وحدتی بشود، ما استقبال می کنیم، در تاریخ مان جنگی بین ماها نبوده است. ما همه با هم برادر بوده ایم. جنگ مال اخیر و از زمان دخالت بیگانگان است. ما نمی توانیم با هم اتحادیه درست کنیم؟ چرا نمیتوانیم؟ یادم هست سه نفر از روسای کشورهای خلیج فارس به صراحت و در مقاطع مختلف می گفتند ما ثروت های مان را میگذاریم در این بانک ها و بورس های کشورهای غربی و خصوصا آمریکا و آنها هر چند وقت یکبار، یک بازی درست می کنند ثروت ما هیچ می شود. اصلا به زور پول ما را می گیرند. می گویند بحران اقتصاد جهانی شده شما باید بیایید شرکت کنید. ما چه نقشی در این بحران داشتیم که باید بیایم شرکت کنیم؟ آن ها محیط زیست را آلوده می کنند به ما میگویند شما بیایید پولش را بدهید برطرف کنیم. محیط زیست را مگر ما آلوده میکنیم؟ ۲۵٪ آلودگی محیط زیست جهان مال آمریکاست. ۲۵٪ هم اروپا و ۲۵٪ هم چین. حدودا حالا یکی دو درصد بالا پایین. یعنی ۷۵٪ این سه قسمت است. منتهی کشورهای منطقه ما باید هزینه بدهند. چرا باید بدهیم؟ پیشنهاد خوبی می داد و میگفت یک کاری بکنیم این ثروت ها را بیاوریم در خود منطقه سرمایه گذاری کنیم. الان شما بروید مصر که یک کشور بزرگ و نزدیک به نود میلیون جمعیت دارد. اگر بخشی از این ثروت به آنجا برود و سرمایه گذاری بشود همه خوشحال می شویم زیرا مصر یک کشور بزرگ و با شکوه و متعلق به همه ماست و همه خوشحال می شویم و افتخار می کنیم. الان اردن وضعش چطوری است؟ اردن مستعد سرمایه گذاری های گسترده است. یمن و همچنین بسیاری از کشورهای آفریقایی نیز همینطور است. شما به سودان، کنیا، نیجر، مراکش، تونس، پاکستان و افغانستان بروید همین گونه است آیا اشکالی دارد که این ثروت بیاید در اینجاها سرمایه گذاری بشود که هم سودش تضمینی است و هم منطقه آباد می شود و هم ثروت حفظ می شود و هم برادری ها تقویت می گردد. آیا اشکالی دارد که روادید را برای کشورهای منطقه حذف کنیم؟ اشکالی دارد که یک سازمان اطلاعاتی مشترک برای جلوگیری از نفوذ بیگانگان در کل منطقه درست کنیم؟ ؟ به نظرم اشکالی ندارد و اینها همه اش شدنی است. منتهی اراده می خواهد. من فکر می کنم هر کس قدم جلو بگذارد و پیش گام بشود، او قهرمان ابدی ملت های منطقه خواهد بود. یعنی تا ابد ملت ها از او به عنوان قهرمان یاد می کنند. مردم از این بگومگوها و رقابت های بی حاصل خسته اند. من قطعی به شما می گویم که رقابت های کشورهای منطقه، هیچوقت برنده ندارد. جنگ های منطقه برنده ندارد. برنده جنگ یمن کیست؟ جنگ عراق کیست؟ عراق با ایران جنگید، چه کسی برنده شد؟ در افغانستان جنگ است چه کسی برنده است؟ من از روسا، مدیران، رهبران کشورها، ایران، عربستان، ترکیه، امارات، قطر، کویت، بحرین، عمان، پاکستان ، می خواهم بیاییم دور هم جمع بشویم، بنشینیم با هم ریشه یابی کنیم. چرا باید ملت هایمان در فقر و مشکلات و در سختی و ناامنی باشند؟! در حالیکه ما می توانیم با کمک هم اینها را حل کنیم. من هیچ ادعایی ندارم اما از همه به عنوان یک برادر کوچک دعوت می کنم و حاضرم در این زمینه عمرم را بگذارم. هر کاری از من بر بیاید انجام می دهم که بین ملت ها و دولت های منطقه یک همگرایی و وحدت درست بشود. برادری درست بشود. این شرایط یک بار و برای همیشه تغییر می کند.

مجری: آقای دکتر شما چه دورنمایی از روابط میان ایران و امارات می بینید؟

دکتر احمدی نژاد: اصلا ایران با همه کشور و خصوصا با امارات نمی توانند دوست نباشند و همکاری نکنند. من خاطرات خوشی از همکاری های بین دو کشور دارم، تا آنجایی که یادم میاید در دوره ای که مسئولیت اداره کشور به عهده من بود هر مساله ای پیش می آمد با یک تلفن یا با یک پیک ساده، مساله حل می شد. یعنی واقعا نیاز به رفت و آمدهای زیادی نداشتیم. یک کسی میرفت پیغام را می رساند، در همان جلسه ای که پیغام می رسید مساله حل می شد. حتی به اینجا نمی کشید که بگذارید ما برویم بررسی کنیم. بارها و بارها بخصوص دو سال آخر شرایط سختی برای دولت ما بود ومستکبران فشار را زیاد کرده بودند. انصافا برادران ما در امارات ، بدون منت خیلی کمک و همراهی کردند. آنها هم هر وقت یک کاری با ما داشتند بلافاصله ما بدون منت انجام می دادیم. منتی وجود ندارد. من فکر می کنم آینده یکی از بهترین ارتباطات بین ایران و امارات است. همین الان ایرانی های زیادی در امارات هستند. آنجا در صلح و آرامش و برادری و در احترام کامل نسبت به برادران اماراتی و آنها نسبت به اینها، زندگی و تجارت می کنند. شاید ایران و امارات جزو اولین کشورهایی باشند که می توانند لغو روادید انجام بدهند. مردم بروند و بیایند. آنقدر در سال بروند و بیایند که انگار اصلا یکی هستیم. آخرش هم همین خواهد شد. کل دنیا همینطور خواهد شد. اما ما با حفظ حرمت ها و جایگاه ها و با حفظ استقلال، پیشگام و پیشتاز باشیم و به هم احترام بگذاریم. من آینده را خیلی خوب میبینم.

مجری: آقای دکتر ممنونم از شما که این وقت رو در اختیار شبکه الان تی وی گذاشتید و اینکه لطف کردید توضیحاتی دادید. اگر که بحثی هست که فکر میکنید به مردم امارات و بخصوص شبکه ما بگویید، خوشحال می شویم.

دکتر احمدی نژاد: من حرف ها را زدم. یک جمله هم اینجا اضافه می کنم که اینجا مردم فلسطین مغفول نشوند. من فکر می کنم اگر کشورهای منطقه متحد بشوند، مساله فلسطین خیلی آسانتر و بهتر و عادلانه تر حل می شود. بالاخره هفتاد سال است که کشورها تنهایی رفتند و تک تک خواستند مساله را حل کنند. هر کدام با ابتکار عمل خودشان اما دیدیم که مساله حل نشد. اما اگر به طور جمعی بنشینیم و مساله را حل کنیم فکر میکنم خیلی آسانتر و کم هزینه تر از آن چیزی است که تا الان دنبال کرده ایم. می توان مشکل ملت عزیز فلسطین را هم حل کرد.

لینک کوتاه : https://drahmadinejad.com/fa/640
  • منبع : وب سایت رسمی دکتر احمدی نژاد


    نظر شما

    About text formats

قوانین ارسال دیدگاه