دیدار اعضا و نوجوانان خیریه «خانه مهدی (عج)»

 دیدار اعضا و نوجوانان خیریه «خانه مهدی (عج)» با دکتر احمدی‌نژاد

دکتر احمدی‌نژاد: آینده کشور خیلی خوب است

هرگاه ملت از صحنه کنار گذاشته شد بدانید که هیچ موفقیتی در کار نیست / اگر مردم کنار بروند، قوی‌ترین دولت جهان هم بیاید نمی‌تواند در کشور کاری انجام بدهد / هر نسلی خودش تصمیم می‌گیرد که چگونه زندگی کند

 متن کامل سخنان دکتر احمدی نژاد در دیدار با اعضای خیریه «خانه مهدی (عج)» بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحيم

اللهم عجل لوليك الفرج والعافية و النصر واجعلنا من خير انصاره و اعوانه والمستشهدين بين يده

خيلي خوش آمديد، بزرگواري كرديد. خيلي خيلي از ديدار مجدد شما و شنيدن مطالب شما خوشحال شدم.

بالاترين و كاملترين و مهمترين موجودي كه خدا خلق كرده، انسان است و به انسان ها، استعدادهاي بي نهايت داده است. آنقدر كه اگر انسان ها خودشان باشند و بطور كامل، آن استعدادهايشان را رو كنند، هر كس به آنها نگاه كند، فكر مي كند خدا را ديده است بلكه معرف خدا خواهد بود؛ قدرت خدا، علم خدا، خلاقيت خدا، ستاريت خدا، محبت خدا ...

خدا بدون استثنا به همه انسان ها فرصت مي دهد، براي اينكه بزرگ، شكوفا و موفق شوند و بتوانند آينه خدا شوند. خدا به همه در هر شرايطي كه هستند، فرصت مي دهد؛ ممكن است فردي به ظاهر در شرايط ناز و نعمت باشد. ما كه در آن شرایط نيستيم، از بیرون نگاه می کنیم و با خودمان مي گوييم اين كه خيلي راحت است. اينگونه نيست، اتفاقا كسيكه در آن شرايط دنبال بزرگ شدن و استعدادهاي درونش برود، سخت تر است. از طرف ديگر كسيكه در ناز و نعمت است و فردي كه هيچ چيزي ندارد را مي بيند، مي گويد اين كه فرصتي ندارد. در حاليكه اينگونه نيست. خيلي مواقع، انسان در سختي ها زودتر بزرگ مي شود، استعدادها شكوفاتر مي شود، بهتر رشد مي كند و زودتر به آنجايي كه بايد، مي رسد.

خدا به همه فرصت می دهد ولي شكل فرصت ها بستگي به فرد دارد و متفاوت است چون همه يكجور نيستيم. سليقه هايمان يكجور نيست، همه با هم متفاوت هستيم و زيبايي هم در اين است كه همه با هم متفاوت هستيم. اگر همه آدم ها يك جور و يك شكل بودند، يك جور فكر مي كردند، اصلا دنيا قشنگي داشت؟

چه زماني انسان به آنجايي كه خدا خواسته مي رسد؟ زماني كه انتخاب كند و تصميم بگيرد. فرصت هست ولي خيلي ها تصميم نمي گيرند، از فرصت استفاده نمي كنند. تصميم گرفتن، اراده كردن، محكم ايستادن، خواستن و تلاش كردم بسيار مهم است.

خدا انسان ها را آزاد آفريده است، آزادِ آزاد. گفته هر انساني، بايد خودش راجع به سرنوشت خودش تصميم بگيرد و اين فرصت را در زندگي برايش فراهم مي كند. هر انساني، اگر بخواهد به جايي كه مي خواهد، برسد، بايد تصميم بگيرد و اراده كند، پاي آن بايستد و تحمل كند. به تعبيري ديگر، خدا تك تك انسان ها را حاكم بر سرنوشت خودشان قرار داده است. اصلا مهم نيست كجا و در چه شرايطي باشند. 

نام شهيد رجايي را كه در اين جلسه برديد، شهيد رجايي چكاره بوده است؟ تصميم گرفت كه حركت كند، اراده كرد، پاي آن ايستاد، خدا هم فرصت ها را داد. يعني لازمه فرصت هاي الهي، تصمیم و خواست خود انسان است. چرا؟ چون خدا هر انساني را بر سرنوشت خودش حاكم كرده است.

مشكل از كجا پيدا مي شود؟ از آنجايي كه يك عده پيدا مي شوند و اجازه نمي دهند انسان ها تصميم بگيرند و اراده كنند. مانع و مشكل درست مي كنند و اجازه نمي دهند انسانها تصميم بگيرند. اينجا نظم بهم مي خورد و كار خراب مي شود. اين براي فرد! براي جامعه چگونه است؟ جامعه هم همين طور است. خدا سرنوشت هر ملتي را به خودشان سپرده است. گفته خودتان بايد تصميم بگيريد، آزادِ آزاد.

اگر ملتي بخواهد پيشرفته، مرفه و جزو بهترین ها باشد، بايد تصمیم بگیرد، روي پاي خودش بايستد و كار و تلاش كند. مانند يك تيم ورزشي! اگر تصميم بگيرد كه بهترين باشد، مي شود.

اما در طول تاريخ، عده اي بودند كه نمي خواستند. همان طور كه براي تك تك انسان ها مانع درست مي شود، براي جوامع و ملت ها هم مانع درست مي شود. عده اي هستند كه نمي خواهند ملت ها بالا بروند و اين عده تابع شيطان هستند چون شيطان نمي خواهد هيچ انسان و ملتي موفق باشد و مي آيند مانع تصميم گيري، اعمال نظر و اراده مي شوند.

اگر يك ملت بخواهد پيشرفت كند، بايد اينها را كنار بزند. اگر تسليم خواست شيطان شود، پيروز نمي شود. مانند يك ورزشكاري كه بين دو تصميم قرار گرفته است؛ برود استراحت و راحتي يا اينكه برود سختي بكشد و تمرين كند! اگر تسليم آن راحتي شد كه خواست شيطان است، ديگر ورزشكار موفقي نمي شود. اما اگر خواست موفق شود، همه اينها را بايد كنار بگذارد و سختي ها را تحمل كند.

جامعه هم همين گونه است. شياطين مي آيند و اجازه نمي دهند ملت ها رشد و پيشرفت كنند یا مرفه و مقتدر باشند. از چه راهي اجازه نمي دهند انسان ها تصميم بگيرند؟ انسان ها را به اين سمت مي برند كه بي خيال شو، كاري به اين كارها نداشته باش، براي خودت زندگي كن، مهم نيست، حالا دست به اين نزن، به آن نگاه نكن، اينجا نرو خطر دارد، آنجا نرو سختي دارد و به اين شكل، ملتي را سست مي كنند. 100 سال، 200 سال، 500 سال مي گذرد، مي بينيم يك ملت پيشرفت كرده و يك ملت هم عقب مانده است. آن ملت در مقابل شيطان ايستاد، شيطان را پس زد، كار و تلاش كرد و تصميم گرفت و جلو رفت اما اين ملت، تابع شيطان شد و عقب ماند.

الان كشور ما هم دچار همين مشكل شده است. يك عده پيدا شده اند كه فكر مي كنند خودشان بهتر از مردم هستند، بهتر از مردم مي فهمند، باید جاي مردم تصميم بگيرند و اگر هم يك اكثريتي از مردم را از تصميم گيري بيرون كردند، مشكلي نيست! اين تفكر غلط و شيطاني است. يك كشور زماني پيشرفت مي كند كه همه مردم باشند، همه تصميم بگيرند، ببینند خواست مردم چيست، همان بشود. اگر مردم باشند، پيشرفت مي شود، حركت مي شود، رفاه و آباداني مي شود. اما اگر مردم كنار بروند، كسي كاري نمي تواند بكند. فرض كنيد قوي ترين دولت دنيا بر سر كار بيايد، براي چه كسي مي خواهد كار كند؟ براي مردم! تصميماتش را چه كسي بايد اجراء كند؟ مردم بايد بخواهند و همراهي كنند.

فرض كنيد فردا قانوني را براي كشاورزي گذاشتند، چه كسي بايد اجراء كند؟ كشاورزان. وقتي كشاورزان اعتماد نداشته باشند و در صحنه نباشند، اجراء نمي شود. قانوني براي صنعتگران مي گذارند، يك قانون براي معلمان! خب اجراء نمي كنند. تازه اگر بهترين قانون را هم بگذارند و بتواند آن قانون را بگذارد چون در توانستن هم بحثی است!

بعضي چيزها بخاطر نيت خوبمان در ذهن ما هست ولي در بيرون واقعيت ها اينگونه نيست، واقعيت ها چيز ديگري است. گرچه ما بايد آرزوي موفقيت كنيم، چون كشور خودمان است، بايد برای پیشرفت کشورمان تلاش كنيم. انقلاب، اسلام، دين، خدا، خوبي ها، کشور و حكومت براي همه است اما يك عده پيدا شده اند كه اكثريت را كنار زده اند و مي گويند برويد كنار، به شما چه؟ شما كاره اي نيستيد، همين كه ما مي گوييم! كشور و ملت به اين شكل پيشرفت نمي كند، مشكلات حل نمي شود. در تاريخ زياد ديديم.

خنده دار است كه يك عده پيدا شدند كه به اكثريت ملت مي گويند ضدانقلاب! مي گويند ما انقلابي هستيم و اكثريت ضد انقلاب شدند! این انقلاب مال ملت است، مگر ملت ضد انقلاب می شود!؟ ضد انقلاب كساني هستند كه نمي خواهند کشور پيشرفت كند، نمی خواهند ملت در صحنه باشد و تصميم بگيرد. به هر حال الان اينگونه شده است و متاسفانه در كشور ما ابنها پيدا شده اند!

اما اينها رافع مسئوليت انسان ها نيست. تا زماني كه زنده هستیم، مسئوليم. چرا مسئوليم؟ براي اينكه همه ما در يك كشتي هستيم، در یک اتوبوس نشسته ایم. اگر يك عده بخواهند اتوبوس را به ته دره ببرند، نمي توانيم بگوييم حالا صبر كنيم و ببينيم چه مي شود! بايد بگوييم شما حق نداريد برويد ته دره، چون ما هم در آن نشسته ايم. اگر خودتان مي خواهيد برويد، آن هم غلط است ولي پياده شويد و اتوبوس اختصاصي براي خودتان بگيريد و اصلا بزنيد به كوه! اين هم غلط است ولي شما نمي توانيد یک ملت را به ته دره ببريد، اجازه اين كار را نداريد.

همه ملت صاحب حق هستند، همه هم بايد بتوانند تصميم بگيرند. هر جایی که ملت كنار گذاشته شد، بدانيد كه هيچ موفقيتی در کار نخواهد بود. اين خيالات است كه فكر كنيم اتفاقي خواهد افتاد. هر انسانی در آن لحظه اي كه هست، بايد تصميم بگيرد. مثل آقا ميثم كه امروز بايد تصميم بگيرد كه چكار كند. هفته بعد که نمی دانیم چه خبر است، می دانیم؟ ماه ديگر، سال دیگر، 10 سال بعد نمي دانيم چه خبر است.

ما امروز را بايد استفاده كنيم. امروز وظیفه چیست؟ امروز بايد خوب تمرين و بدنسازي كنيم. نگوييم شش ما بعد حالا ببينيم چه مي شود! شش ما بعد، شش ماه بعد است، هزاران اتفاق مي افتد، ممكن است شرايط عوض شود، ممكن است این فرصت از دست برود. امروز بايد مراقب جسم خودت باشي و مطالعه كني. ما در مسائل اجتماعي هم به همين شكل مسئول هستيم.

نكته آخر هم اين است كه هر انساني، مسئول رشد خودش و جامعه است و اين هم مستلزم پافشاري بر حق و تشخيص حق است. چگونه بايد حق را تشخيص بدهیم؟ ديگران چه مي گويند يا خودمان بايد تشخيص بدهيم؟ هر انساني خودش بايد راه و حق را تشخيص بدهد. از همين سني كه هستيد، از امروز تمرين كنيد. توصيه از يك برادر كوچك به شما؛ هر كس هر مطلبي را گفت، با استدلال بپذيريد. ديگر بالاتر از حرف خدا كه نيست، هست؟ خدا حق مطلق است. اگر ما حرف خدا، پيامبر(ص) و اميرالمومنين(ع) را نفهميم و بپذيريم، براي ما فايده اي دارد؟ باید تلاش كنيم كه بفهميم اين حرف درست است، حق است يا خلاف است. هر كس هر چه را مي گويد، بگوييم دليلت چيست؟ اگر عقلمان پذيرفت، ما هم مي پذيريم، نپذيرفت، نمي پذيريم.

مشكل اين است كه در طول تاريخ، شيطان آمده و مي گويد لازم نيست فكر كني، فلاني گفته، تو نمي خواهي بپذيري؟ اگر نپذيري ضد انقلابي! بسيار خوب پذيرفتیم! همین ها باعث شد که الان اکثریتی از مردم دچار مشكل هستند. هر انساني خودش مسئول است، بايد حق را بپذيرد، راه درست را تشخيص بدهد و انتخاب كند و الّا وسط راه گم مي شود، وسط راه فريب مي خورد و سست مي شود. مطلبي را كه انسان با استدلال نپذيرد، پس فردا يك فرد دیگری می آید و حرف ديگری مي زند، آن را كنار مي گذارد و این را مي پذيرد. يعني هر لحظه در نوسان است چرا؟ چون خودش فكر نكرده تا تصميم بگیرد. امروز يك نفر یک چيزي به او مي گويد، فردا فرد ديگري، چيز دیگری مي گويد و ... .

اين را يادگاري از طرف من داشته باشيد. در تمام طول زندگيتان، هر حرف و مطلبي را با استدلال بپذيريد اگر ديديد عقلتان پذيرفت، بپذيرفت، اگر نپذيرفت، شما هم نپذيريد. اگر دليل قوي و محكم بود، تسليم شويد.

اين را به شما بگويم كه آينده خيلي خوب است، خيلي زود همه چيز خوب مي شود. هر كس وظيفه خودش را انجام بدهد. اگر هر كس هر نقشي دارد، همان را بخوبي انجام بدهد، نتيجه عالي مي شود. مانند همين گروه موسيقي! بعضی وقت ها 200 نفر در یک گروه موسیقی هستند و هر کدام یک ساز می زنند اگر هر كس ساز خودش را خوب بزند، مجموع آن يك سمفوني می شود، یک موسیقی عالي مي شود اما اگر پراكنده بزنند، هيچ كس دوست ندارد آن موسیقی را گوش كند.

شما مطمئن باشيد كه آينده ايران بسيار عالي ست و شما هم نقش هاي خوبي خواهيد گرفت. آينده را شما بايد بسازيد، مراقب خودتان باشيد. هر نسل و هر فردي خودش بايد تصميم بگيرد چگونه زندگي كند. آينده كشورمان هم خيلي خوب است، نگران نباشيد. بالاخره حوادث و تحوالات هست. مانند يك رودخانه است. يك رودخانه به سمت کوه، آبشار، جنگل و دشت مي رود تا به دريا برسد. سختي هاي زيادي را تحمل مي كند. يك ملت هم مانند رودخانه است. بالاخره موانع هست و مشكلات پيدا مي شود. شيطان هم پيدا مي شود كه اجازه ندهد يك ملت مسير خودش را برود اما به لطف خدا، ملت ما مسير خودش را خواهد رفت، ترديد نكنيد. آينده را شما بايد بسازيد. من دعا مي كنم كه تك تك شما انسان هاي بزرگ، شايسته، مفيد و موثري براي جامعه باشيد و به آن آرزوهايي كه داريد، كامل برسيد. براي شما يك آرزوي دیگری هم مي كنم كه ان شاءالله تك تك شما از ياران امام زمان(عج) باشيد.

لینک کوتاه : https://drahmadinejad.com/fa/653
  • منبع : وب سایت رسمی دکتر احمدی نژاد


    نظر شما

    About text formats

قوانین ارسال دیدگاه