«مصاحبه شبکه یک افغانستان در برنامه کاکتوس با دکتر احمدی‌نژاد»

سوال: آقای رئیس جمهور به برنامه کاکتوس خوش آمدید و از اینکه به ما وقت دادید تا با شما درباره اوضاع بحرانی ایران و افغانستان صحبت کنیم، بسیار سپاسگزار هستیم.

دکتر احمدی نژاد: خواهش می کنم.

سوال: مردم افغانستان شما را می شناسند اما در ابتدا مایلیم بیشتر با شما آشنا شویم، هرچند که با توجه به دو دوره ریاست جمهوری شما و اینکه ایران و افغانستان همسایه هستند و مشترکات خیلی زیادی وجود دارد، می خواهیم از اینجا شروع کنیم که شما چند سالتان است و اهل کدام استان ایران هستید؟

دکتر احمدی نژاد: بسم الله الرحمن الرحيم

اللهم عجل لوليك الفرج والعافية و النصر واجعلنا من خير انصاره و اعوانه والمستشهدين بين يدیه

اجازه بدهید ابتدا سلامی از صمیم قلبم خدمت مردم عزیز افغانستان داشته باشم، از شمالی ترین نقطه تا جنوبی ترین و از شرقی ترین تا غربی ترین نقطه و دعا کنم گفتگوی ما به نفع دو ملت و به نفع صلح و برادری باشد.

من متولد شهر آرادان در استان سمنان هستم که تقریبا 100 کیلومتر با تهران فاصله دارد اما بیشتر عمرم در تهران گذشته است و سه ماه دیگر نیز شصت و پنج سالم تمام می شود.

سوال: بسیار عالی. آقای رئیس جمهور؛ شما دکتر هستید مانند رئیس جمهور افغانستان، مثل رئیس شورای عالی مصالح افغانستان که چهره های مطرح سیاسی هستند. من می خواهم بدانم رشته تحصیلی و دکترای شما در کدام بخش بوده است؟

دکتر احمدی نژاد: لیسانس من مهندسی عمران و دکتری در بخش ترافیک و برنامه ریزی حمل و نقل بوده است.

سوال: حتما ازداج هم کرده اید؟

دکتر احمدی نژاد: بله، البته یکبار.

سوال:  بسیار خوب. با کشور من افغانستان، چقدر آشنا هستید؟ به دلیل اینکه از لحاظ جغرافیایی در کنار یکدیگر هستیم و از لحاظ فرهنگی پیوند عمیقی داریم و سالیان درازی است که متاسفانه همه این موضوعات نادیده گرفته شده و از لحاظ سیاسی دچار مشکلات عدیده ای هستیم. شناخت شما از کشور و مردم من چقدر هست؟

دکتر احمدی نژاد: نگاه من یک مقدار متفاوت است. من مرزهای سیاسی را مرز انسانی نمی دانم. مردم افغانستان و مردم ایران در یک حوزه فرهنگی هستند. همه ما انسانیم و به هم پیوسته هستیم و به لحاظ فرهنگی، ادبی، هنری و تاریخی از یک منبع تغذیه می شویم. پیوستگی های ما، فوق تصور است، اصلا جدایی معنا ندارد. این جدایی ها، مرزهای سیاسی و در واقع تقسیم بندی هایی است که در کل دنیا ایجاد شده و نمی دانم تا چه زمانی برقرار خواهد بود اما می دانم که ارتباطات انسانی، این مرزها را زیر پا خواهد گذاشت و روابط بین انسان ها، فراتر از حتی حکومت ها و تقسیم بندی های سیاسی، بطور عمیق و گسترده، گسترش پیدا خواهد کرد.

سوال: اما آقای رئیس جمهور؛ در دوران ریاست جمهوری شما، مهاجران زیادی که هموطنان من بودند و در ایران زندگی می کردند، به اجبار از مرزها اخراج شدند. همین طور چند وقت پیش هموطنان من در مرز با ایران، در حکومت آقای روحانی به رگبار بسته شدند و جانشان را از دست دادند.

دکتر احمدی نژاد: متاسفانه اینها تبعات همین تقسیم بندی های سیاسی است که وجود دارد اما در دوره ما، یک وزیر خطایی کرد که بخاطر همان خطا، با او برخورد شد و از وزارت کنار رفت.

سوال: شما در زمان ریاست جمهوری تان، به افغانستان هم سفر داشتید و مهمان آقای کرزای بودید. من به خاطر دارم که در آن سفر بیشتر با رهبران حزبی و جهادی افغانستان دیدار داشتید و فکر می کنم در آن زمان، انتقادهای زیادی هم به آن سفر و دیدارتان بخاطر صحبت هایی که در کابل داشتید صورت گرفت؟

دکتر احمدی نژاد: من ارزیابی خوب و مثبتی از آن سفر دارم و این مطالبی که جنابعالی می فرمایید، آن زمان هیچ انعکاس بیرونی نداشت. آن روزی که ما به افغانستان آمدیم، بطور طبیعی امنیت کامل برقرار نبود، سفر هم کوتاه بود و ما تقریبا با تمام شخصیت ها و مقامات افغانستان ملاقات کردیم. مقامات رسمی بودند که با رای مردم مستقر شده بودند. آقای کرزای که یک شخصیت بسیار محترم ضد جنگ است و ما با هم دوستی شخصی هم داریم و من ایشان را انسان بسیار خوبی می شناسم.

سوال:  بسیار خوب! اتفاقا سوال بعدی من درباره آقای کرزای بود. با توجه به شناختی که شما از ایشان دارید، وی را چگونه سیاستمداری می دانید و با سیاست های آقای کرزای در اداره امور افغانستان و روابط بیرونی او چقدر موافق بودید و هستید؟

دکتر احمدی نژاد: در اصل، این مردم افغانستان هستند که باید درباره عملکرد روسای جمهور خود نظر بدهند. آن مقداری که من ارتباط داشتم، آقای کرزای را شخصیتی مستقل، مردمی و دلسوز افغانستان دیدم. البته باید شرایطی را که ایشان در افغانستان مسئولیت پذیرفتند، در نظر بگیریم. در آن شرایط ، وضعیت چگونه بود و رئیس جمهور افغانستان برای اینکه بتواند سیاست های خودش را جلو ببرد، چقدر امکان و ابزار در اختیارش بود؟

سوال: بله. آقای کرزای همیشه متهم به این بوده که توسط آمریکایی ها و نظامی که با حمایت آمریکایی ها در افغانستان شکل گرفت، به کرسی ریاست جمهوری تکیه زد. در دوستی شما با آقای کرزای شکی نیست. در دوره دوم ریاست جمهوری شما، آقای کرزای جزو اولین روسای جمهوری بود که پیروزی شما را در انتخابات ریاست جمهوری تبریک گفت و پیوند دوستی شما در آن زمان بیشتر هم شد.

دکتر احمدی نژاد: ارتباط ما به آن معنایی که شما تصور می کنید، یک ارتباط شخصی نیست. ما ایشان را نماینده مردم افغانستان می شناختیم، از این جنبه، برای ما خیلی واجد احترام بودند و البته الان هم هستند و بعدها در مراودات هم دیدیم که واقعا دلسوز مردم افغانستان هستند. اگر مسائل را شخصی کنید که اصلا مشکلی حل نمی شود.

سوال:  در زمان ریاست جمهوری شما خبری در افغانستان منتشر شد مبنی بر اینکه دفتر شما ماهانه به دفتر آقای کرزای مقداری پول، پرداخت می کند. اتفاقا شیوه انتقال این پول بسیار خنده دار بود که در گونی به دفتر آقای کرزای داده می شد. آقای کرزای این موضوع را تایید کرد ولی دفتر شما در همان زمان آن را رد کرد. من می خواهم بدانم آیا واقعا این پول به دفتر آقای کرزای داده می شد؟ میزان آن چقدر بود؟ از کدام حساب داده می شد و بابت چه داده می شد؟ و چقدر مردم ایران در آن زمان راضی بودند از اینکه شما تصمیم بگیرید ماهانه مقداری پول به آقای کرزای پرداخت کنید!؟

دکتر احمدی نژاد: معلوم است که به این صحبت فقط باید خندید، چون ما چنین رابطه ای را با هیچ رئیس جمهوری نداریم که دفتر ما پول بدهد! بابت چه چیزی باید به دولت دیگری پول بدهد!؟ اگر قرارداد یا کار مشترکی باشد، اعلام می شود و مردم در جریان قرار می گیرند. در ایران بودجه هست، قانون بودجه را مجلس می نویسد، جزئیات هزینه ها معلوم است و اینکه چه پولی کجا داده شود، مشخص شده است. چنین پولی در قوانین بودجه ما اصلا پیش بینی نشده است.

سوال: اما دفتر آقای کرزای آن زمان این موضوع را تایید کرد. من خاطرم هست که نزدیکان سیاسی آقای کرزای تایید کردند که مقداری پول ماهانه از دفتر ریاست جمهوری ایران دریافت می شود.

دکتر احمدی نژاد: اصلا چنین چیزی وجود ندارد. شما در همین دو سه دقیقه اول فرمودید که آقای کرزای تایید کرده، بعد فرمودید دفترشان و بعد فرمودید نزدیکان دفترشان تایید کردند! خب اگر می خواهید یک چیزی را به آقای کرزای یا به من بچسبانید، آزادید و می توانید در تلویزیونتان بگویید ولی اینکه بخواهید از من هم تاییدیه بگیرید، این بی انصافی است. چیزی که وجود ندارد، می خواهید به زور بچسبانید!

سوال: خواهش می کنم. آیا شما این را تایید می کنید که وقتی آقای کرزای در سال های نخست با حمایت آمریکایی ها آمد و قبل از انتخابات، ریاست حکومت انتقالی را به عهده گرفت و بعد در دو دوره انتخابات به پیروزی رسید. بعد از بار دوم، ارتباط آقای کرزای مثلا زمان آقای خلیل زاد، سفیر آمریکا در افغانستان که در کتابش گفته است با آقای کرزای چه رابطه ای داشتند، اما بعد از ملاقات آقای کرزای با شما و سفرهای پیاپی ایشان به ایران، در زمان ریاست جمهوری شما، آقای کرزای از آمریکایی‌ها به نوعی روی گرداند و به صحبت ها، دیدگاه ها و منافع شما در منطقه نزدیک شد. این را قبول دارید؟ چون هویداست و همه می دانند.

دکتر احمدی نژاد: اگر شما مخالف آقای کرزای هستید، چرا می خواهید از زبان من علیه ایشان مطلب بگیرید؟ شما مخالفید، تلویزیون هم دست شماست، بروید صحبت کنید. دید من نسبت به آقای کرزای اینگونه نیست. هر حادثه ای را باید در شرایط سیاسی و زمان خودش مورد بررسی قرار بدهیم. اینکه شما الان می آیید راجع به 20 سال قبل یک اظهارنظری می کنید، منصفانه نیست.

سوال: بسیار خوب. آقای رئیس جمهور؛ کشور شما چند هفته قبل میزبان هیات بلندپایه طالبان بود و وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران، آقای ظریف طالبان را مجاهد خطاب کرد و بعد به نوعی با آن میزبانی و با آن گفتگوها، حمایت خودشان را بصورت غیرمستقیم از طالبان اعلام کردند. اتفاقا همین چند روز پیش بیست و سومین سالگرد کشته شدن دیپلمات ها و خبرنگار شما در مزار شریف، به دست طالبان بود. من می خواهم سوال کنم آیا حکومت ایران و جمهوری اسلامی، خون دیپلمات های خودش را در بازی های سیاسی به طالبان بخشیده و قرار نیست دیگر پیگیر این موضوع باشد؟

دکتر احمدی نژاد: من این کار وزیر خارجه را محکوم و رسما هم اعلام کردم، هم در افغانستان، هم در ایران و هم در منطقه منتشر شد. باید از خودشان سوال کنید که چرا این کار را کردند ولی قطعا این کار درست نیست و مورد حمایت و قبول ملت ایران قرار ندارد.

سوال: به هر حال شما دو دوره رئیس جمهور ایران بودید. چه کسی یا چه ارگانی در چنین مواردی تصمیم گیرنده است؟ رئیس جمهور، سپاه قدس و یا آیت الله علی خامنه ای رهبر ایران این سیاست ها را تعیین می کند؟ تعیین کننده چه کسی است که می تواند طالب را مجاهد خطاب کند؟

دکتر احمدی نژاد: ببینید؛ بحث ما فراتر از این مواردی است که جنابعالی بیان می کنید. اصولا هرکس در هر نقطه از جهان اگر با اسلحه، با زور و با کمک دیگران بخواهد بر سرزمینی حاکم و مسلط شود و خودش را مشروع بداند، از نظر من کار غلط، ضدانسانی و کار شیطانی است و من این را به صراحت محکوم کردم. هر دولت، جریان یا هر گروهی در هر نقطه ای از دنیا بخواهد از چنین روندی به هر ترتیبی حمایت کند، این کار غلط و محکوم است و به ضرر همه ملت ها از جمله ملت خودشان است.

سوال: حتی اگر دولت ایران تایید کننده این روند باشد؟

دکتر احمدی نژاد: هر کشوی که باشد؛ ایران، پاکستان، قطر، عربستان، آمریکا و ... هر کشور، گروه یا دولتی از یک روند غلط ضد انسانی بخواهد حمایت کند، این کار، نادرست و محکوم است. هر کس که می خواهد باشد.

سوال: می توانم بپرسم تعریف شما از طالبان چیست؟

دکتر احمدی نژاد: قبلا اعلام شده، من هم گفته ام، در همین صحبت ها هم اعلام کردم. در یک ویدئویی هم که منتشر شد، به صراحت گفتم هر کس که با کمک و پشتیبانی دیگران اسلحه بردارد و با کشتن مردم، یک سرزمینی را اشغال کند و بعد بگوید من می خواهم حکومت اسلامی درست کنم، او هم متحجر و هم ضد اسلام است و هم اینکه کارش، شیطانی است. دوره این کارها هم تمام شده و بازگشت به دوره حجر است.

سوال: رابرت گیتس، وزیر دفاع آقای بوش بود که با سفر به افغانستان، شما و دولت شما را که آن زمان رئیس جمهور بودید به رفتار دوگانه متهم کرد، به این نحو که در صحبت ها، عملکرد طالبان را محکوم می کنند اما در واقع، کمک تسلیحاتی می کنند و طالبان را مورد حمایت قرار می دهند. شما 8 سال رئیس جمهور ایران بودید. در سفر به افغانستان و حضور در کابل، پاسخ آقای گیتس را دادید و گفتید آمریکایی ها هستند که حمایت می کنند و این بازی را در منطقه به راه انداخته اند. تاریخ دارد نشان می دهد که حکومت ایران بصورت غیرمستقیم و پنهانی، سالها از طالبان و جنگ در افغانستان حمایت کرده است؟

دکتر احمدی نژاد: شما این را باید از مقامات حکومت ایران سوال کنید ولی در دوره ای که من مسئول بودم، هرگز دوگانگی وجود نداشت، به صراحت مواضع را اعلام و محکوم می کردیم. ضمن اینکه فراموش نکنید که اگر حمایت های ایران نبود، در آن دوره اول، این امکان وجود نداشت که بر طالبان غلبه کنند.

سوال:  بله؛ به هر حال اگر حداقل یک دوره در تاریخ معاصر، ایران با آمریکا متحد شده باشند، آن هم جنگیدن با طالبان بوده است. سال 2001 بود که آن آمار و ارقام دقیقی که ایران در اختیار آمریکا قرار داد، خیلی توانست آمریکایی ها را در جنگ با طالبان کمک کند اما سال 1392 حتما خاطرتان هست که یک هیئت بلند پایه از طالبان به رهبری سید طیب آغا در تهران مهمان بودند. احتمالا شما تایید می کنید و رد نمی کنید؟ سال 92 شما هم حضور داشتید.

دکتر احمدی نژاد: خیر! به دعوت ما نبود و مطلقا مورد تایید بنده نیست. حالا شما از اینکه در آن زمان ایران به مقابله با طالبان کمک کرد، ناراحت هستید یا خوشحال؟

سوال: من کاملا خوشحال هستم اما به هر حال متهم هم بودید به اینکه در سال های بعد بصورت غیرمستقیم از طالبان و جنگ در افغانستان حمایت کردید و این واقعا برای افغانستان به عنوان یک همسایه و شریک فرهنگی، نگران کننده است.

دکتر احمدی نژاد: بله اتهام که راحت می شود زد. مگر به خود شما اتهام نمی زنند که از جاهایی پول می گیرید و برنامه درست می کنید؟ اتهام که می زنند ولی مگر به هر اتهامی باید توجه کرد؟

سوال: من تاکنون چنین اتهامی را نشنیده ام.

دکتر احمدی نژاد: به خودتان که نمی گویند، جاهای دیگری می گویند، به ما هم می گویند!

سوال:  اختلاف آبی ایران و افغانستان! به نظر شما منازعه بر سر آب هیرمند، چقدر می تواند بر روی روابط اخیر افغانستان و ایران تاثیرگذار باشد با توجه به سدسازی هایی که در حکومت آقای اشرف غنی به پایان رسید و راههای آبی که بصورت قانونی یا غیرقانونی بسته شد؟ فکر می کنید این موضوعات هم بتواند بر روی روابط بین دو حکومت تاثیر داشته باشد؟

دکتر احمدی نژاد: من فکر می کنم اگر دو ملت و دو دولت با هم دوست و حامی هم باشند و از منافع یکدیگر پشتیبانی کنند، این مسائل قابل حل است. هم قانون و هم منطق دارد و قابل حل هستند. این مسائل نمی تواند مانع توسعه روابط دو ملت بزرگ باشد اما فکر می کنم مقرراتی وجود دارد که می توان بر اساس آنها نشست و مسائل را حل و فصل کرد.

سوال: حتما این را شنیده اید که گروه طالبان با در اختیار گرفتن نیمروز، آب را بر روی ایران باز کرده اند؟

دکتر احمدی نژاد: این را هنوز نشنیده ام.

سوال: این می تواند سند دیگری از رابطه و حمایت های دولت ایران از طالبان باشد؟

دکتر احمدی نژاد: راجع به ارتباط بخش هایی از دولت ایران با طالبان من قبلا مفصل صحبت کرده ام، الان هم در بخش های قبلی توضیح دادم. من این را قبول ندارم و متعلق به ملت ایران نمی دانم. ملت ایران مطلقا در این راستا حرکت نمی کند. ما فکر می کنیم باید اراده ملت افغانستان حاکم باشد. اینکه یک عده ای با کمک دیگران مسلح شوند، حرکت کنند و جاهایی را تصرف کنند، ملت ایران نمی تواند اینها را به رسمیت بشناسد. من معتقد هستم که طالبان و کسانیکه از آنها حمایت می کنند، در نقشه آمریکا دارند بازی می کنند. آمریکا می خواهد کل منطقه را به جان هم بیندازد. به محض آنکه با پشتیبانی های او، طالبان مستقر شود، بلافاصله بزرگترین عامل ناامنی در منطقه، برای کشورهای همسایه خواهد شد. آنها نقشه به هم ریختن خطوط سیاسی منطقه را دارند و می خواهند خراسان بزرگ را درست کنند. من اطلاع دارم و می گویم همه کسانی که از طالبان حمایت می کنند، در حوادثی که فردا روزی اتفاق بیفتد، شریک هستند و پاسخی برای ملت هایشان نخواهند داشت.

سوال: در همین چند دقیقه ای که با شما صحبت می کردیم متاسفانه اطلاع پیدا کردیم که یکی دیگر از ولایت های نزدیک با مرز ایران (ولایت فراه) سقوط کرد و به دست طالبان افتاد و به هر حال مساحت جغرافیایی تحت حاکمیت طالبان در حال افزایش است. فکر می کنید اگر امارت اسلامی جایگزین جمهوری اسلامی افغانستان شود، روابط امارت و جمهوری اسلامی ایران چگونه خواهد بود؟ آیا ایران جزو کشورهایی خواهد بود که از این امارت حمایت خواهد کرد؟

دکتر احمدی نژاد: من نظر مردم ایران را می خواهم بیان کنم. هر گروهی خارج از اراده ملت و بدون انتخاب مردم، در هر نقطه ای از عالم حاکم بشود، نامشروع است، نقطه مقابل منافع مردم است و نمی تواند مصالح مردم را تامین کند و آینده خوبی برای مردم رقم بزند. از نظر من محکوم است و محکومیت بدتر و بیشتر آنجاست که اسم خودشان را اسلام هم بگذارند. اسلام آمده است تا اراده ملت ها و انسان ها حاکم باشد، آزادی باشد ومردم بتوانند بر خودشان حکومت کنند. وقتی با اسلحه می خواهند حاکم شوند، چه فرقی می کند آمریکا باشد یا دیگران؟ نامش که مهم نیست. باید آراء مردم افغانستان تعیین کننده باشد و نه قدرت اسلحه ای که آن هم توسط دیگران و از ورای مرزهای افغانستان تامین می شود. این یک کار غلط و یک رسوایی است که دارد اتفاق می افتد و ملت ایران هرگز آن را تایید نخواهد کرد.

سوال: شما در صحبت هایتان دائما اشاره می کنید که نباید سلاح داد و از جنگ حمایت کرد اما مشخصا نام گروه یا کشوری را بیان نمی کنید. من می خواهم مشخصا از شما سوال کنم منظور شما نظام جمهوری اسلامی ایران است؟

دکتر احمدی نژاد: هر کشوری می تواند باشد؛ مگر در پاکستان این کار را نمی کنند؟ مگر کشورهای عربی پول نمی دهند؟ پشتیبانی نمی کنند؟ ایران یا هر کشوری که باشد، فرقی ندارد.  من دارم معیار را می گویم. این کار غلط است و نباید انجام شود. طالبان هم اگر یک گروه سیاسی است، باید بیاید در انتخابات افغانستان شرکت کند. اگر رای آورد، طبق قانون افغانستان، مسئولیت بپذیرد. اگر هم رای نیاورد مانند بقیه است. اما اینکه بخواهد با اسلحه و با کمک دیگران حاکم شود، کار اشتباهی است. الان چند کشور هستند که دارند حمایت می کنند؟ آمریکا کاملا دارد حمایت می کند، این چگونه می تواند اراده مردم افغانستان باشد؟ چگونه می تواند مصالح مردم افغانستان را تامین کند؟

سوال:  من باز هم می خواهم سوالم را تکرار کنم؛ در ایران چه کسی تصمیم گیرنده سیاست های اینچنینی است؟ شما دو دوره رئیس جمهور ایران بودید. رئیس جمهور، سپاه یا آقای آیت الله علی خامنه ای، رهبر ایران؟

دکتر احمدی نژاد: پاسخ شما را دادم. در دوره ما از این اتفاقات نمی افتاد.

سوال: در حال حاضر چطور؟

دکتر احمدی نژاد: نظرم را اعلام کردم.

سوال: امکان دارد خواهش کنم که دوباره تکرار کنید؟

دکتر احمدی نژاد: اعلام کردم برخی نهادها در داخل کشور از طالبان حمایت کردند، تبلیغ کردند، گفتند اصلاح و عوض شده اند و من به صراحت اعلام کردم این یک دام آمریکایی است که برای به هم ریختن و ایجاد جنگ بین ملت ها نقشه کشیده و طالبان بزرگترین خطر برای امنیت کشورهای منطقه از جمله ایران است.

سوال:  اجازه بدهید مقداری به موضوعات روز ایران بپردازیم. ایران در سال های اخیر حداقل در سطح خبر، رسانه ها شکست های زیادی را متحمل شده اند. در عرصه های سیاسی و اجتماعی هم اینچنین بوده است. از کشته شدن قاسم سلیمانی گرفته تا ناموفق بودن در مبارزه با ویروس کرونا، از منهدم کردن هواپیمای اوکراینی به دست خودشان تا عدم مدیریت در رساندن آب آشامیدنی به مردم. آیا فکر نمی کنید که همه این اتفاقات به معنای به پایان خط رسیدن جمهوری اسلامی باشد؟

دکتر احمدی نژاد: حالا مسائل افغانستان را حل کردیم تمام شد!؟

سوال: بله. حالا می پردازیم به ایران!

دکتر احمدی نژاد: یعنی حل کردیم و الحمدلله افغانستان دیگر اوضاعش درست شد؟ بنظرم بحث ها را روی معیارها و راه ها بیاوریم، این مهمتر از اسامی و مصداق هاست. در هر جای دنیا اگر ارتباط با مردم قطع شود و مردم از صحنه کنار بروند، شرایط مناسبی ایجاد نخواهد شد و مشکلات حل نمی شود. راجع به ایران هم ملت ایران باید تصمیم بگیرد، همانطور که راجع به افغانستان، باید ملت افغانستان تصمیم بگیرد.

سوال: این نظام ادامه خواهد داشت؟

دکتر احمدی نژاد: هر چه ملت بخواهد، همان خواهد شد.

سوال: حتی اگر تغییر نظام خواست ملت باشد؟

دکتر احمدی نژاد: در همه جای دنیا، اصالت با خواست ملت است. الان ما راجع به افغانستان مفصل صحبت می کنیم. چرا حرکت طالبان را محکوم می کنیم؟ چون خواست ملت نیست، ملت نقشی در حرکت طالبان ندارد. در هر نقطه از جهان، ملت هر چیزی را که خواست، همان باید عمل شود. هیچکس نمی تواند بگوید من از ملت بیشتر می فهمم و ملت نمی فهمد و مصالح خودش را درک نمی کند. این همان طاغوت است. همان چیزی که الان در افغانستان می بینیم. یک گروهی می گوید من بهتر می فهمم، من خود اسلام هستم و با زور اسلحه باید مردم را مطیع خودم کنم و حاکم بشوم. در همه جای دنیا باید نظر ملت حاکم باشد.

سوال: و بعد همین گروهی که در افغانستان ادعای آوردن حکومت اسلامی را دارد، از سوی نظام جمهوری اسلامی ایران، مجاهد خطاب می شود.

دکتر احمدی نژاد: ملت ایران این را قبول ندارد.

سوال:  من به دلیل اینکه با طبقه بندی سیاست در ایران کم و بیش آشنا هستم، می دانم که به هر حال حرف اول و آخر را در این مواردی که شما صحبت می کنید، رهبر ایران می زند. حتی من گفتگویی از شما در صفحات اینترنتی دیدم که آنجا جوانان و حامیان رهبر ایران در سالیان قبل از شما سوالات پیاپی داشت که واقعا شما فکر می کنید رهبر هم می تواند اشتباه کند؟ شما هم تاکید داشتید که بله. فکر می کنید این جایگاه رهبری در حال حاضر با فشارهایی که از سوی ملت ایران بر حکومت ایران آورده شده، در حال رنگ باختن هست؟

دکتر احمدی نژاد: تاکید می کنم در همه جای دنیا باید نظر ملت حاکم باشد و مردم تصمیم بگیرند و هر جایی که مردم از صحنه تصمیم گیری کنار گذاشته شوند یا حضورشان کمرنگ شود، آنجا اتفاق مثبتی نخواهد افتاد.

سوال: می توانید این سوال را پاسخ ندهید ولی آیا این را قبول دارید که طرز فکر و دید شما نسبت به امورات درون ایران و حکومت داری ایران، نسبت به دوران ریاست جمهوری تان خیلی تغییر کرده است؟

دکتر احمدی نژاد: البته هر انسانی باید تغییر کند و نباید متوقف شود. ولی در دوران ریاست جمهوری هم تلاش کردم همین نظرات را اجراء کنم.

سوال: معذرت می خواهم که این را سوال می کنم اما می خواهم بدانم آیا نظر شما درباره هلوکاست هم تغییر کرده است؟

دکتر احمدی نژاد: راجع به هلوکاست من دو تا سوال پرسیدم. به نظر شما سوال کردن اشتباه است؟ گفتم اگر یک اتفاق تاریخی است باید اجازه داده شود که درباره آن تحقیقات انجام شود، چرا جلوی تحقیقات گرفته می شود؟ و سوال مهمتر من این بود که اگر این قضیه در اروپا اتفاق افتاده، چرا مردم فلسطین باید تاوان آن را بدهند؟ منتهی به جای پاسخ دادن به این دو سوال، توسط کسانیکه مدعی دفاع از آزادی بیان هستند، سیل اتهامات به سمت من روانه شد. دو تا سوال است، بیایند آنها را جواب بدهند.

سوال: شما در حال حاضر بیشتر علیه رویکردها و عملکردهای نظام ایران، صحبت هایی را مطرح می کنید که در زمان ریاست جمهوری خودتان، آقای میرحسین موسوی، کروبی و خاتمی بیشتر مطرح می کردند و تقاضایشان این بود که بیشتر به ملت اتکاء شود و صدای ملت شنیده شود اما دیدیم که در زمان خود شما، همین افراد، مخصوصا آقای موسوی که شخص مطرحی بودند و با آن روند جهانی شدند و حصر خانگی ثمره فعالیت هایشان شد. فکر نمی کنید در حال حاضر نظام ایران در برابر شما بیش از حد در حال سکوت کردن است و مدارا می کند و تنها از شما می شنود تا اینکه عملی را انجام بدهد؟ هر چند که آقای موسوی آن زمان به این شدتی که شما صحبت می کنید، صحبت نمی کردند!

دکتر احمدی نژاد: من این حرف ها را زمان ریاست جمهوری هم می زدم، شما مثل اینکه مسائل را دنبال نمی کنید! اینها مواضع ملت و حرف های انقلاب ایران است که من می گویم. آن حوادثی که سال 88 اتفاق افتاد، باید جداگانه بحث کنیم. من با برخورد با آقای موسوی و دیگران هیچوقت راضی نبودم و رضایت هم ندادم. منتهی دستگاه قضایی هست و رسیدگی می کند و در جای خودش باید بررسی شود و اگر نقدی هست گفته شود. اما انتخابات سال 88، بسیار پرشکوه بود. 85 درصد از مردم شرکت کردند و 25 میلیون نفر به یک نامزد رای دادند. چرا یک عده باید با رای مردم مخالف باشند و همزمان شعار جانبداری از مردم بدهند!؟ این تناقض است. بالاخره مردم رای داده بودند و یک نفر را انتخاب کرده بودند و باید به رای مردم احترام می گذاشتند.

سوال: مردمی که بخاطر بی آبی، بی برقی، بی پولی، بیکاری و بی توجهی به خیابان می آیند شاید در ذهنشان این سوال باشد که آیا امکان دارد که روزی آقای احمدی نژاد در کنار آنها در خیابان بایستد و بخاطر هر آنچه که حق ملت ایران است و به آنها داده نشده است، دادخواهی کند؟

دکتر احمدی نژاد: دفاع از حق مردم فقط به خیابان آمدن نیست. من همیشه کنار مردم بوده و هستم و حرف مردم را زده و الان هم می زنم. خود جنابعالی هم گفتید که حرف های تندی می زنید. خب من حرف های مردم را می زنم و یک اکثریت قاطعی از ملت ایران هم حمایت کرده و می کنند و اگر در انتخابات این فرصت داده می شد، معلوم می شد که نظر اکثریت ملت ایران چیست؟

سوال: شورای نگهبان برای بار دوم مانع از حضور شما در انتخابات ریاست جمهوری شد، بالاخره گفتند که جرمتان چه بوده است!؟

دکتر احمدی نژاد: اعلام نکردند و نخواهند کرد.

سوال: خودتان چه فکر می کنید؟

دکتر احمدی نژاد: حالا موضوع بحث ما که نیست ولی وقتی شما صحبت می کردید من یاد این مطلب افتادم که مگر در افغانستان، آب، برق، راه و همه چیز حل شده است که حالا شما نگران مردم ایران شدید؟ البته اینها چیز بدی است، نشان دهنده ضعف مدیریت است. شایسته نیست در ایران اینگونه باشد. من حس شما را قبول دارم و با شما همراهی می کنم. اینها ضعف مدیریت است. آب و برقی که تنظیم بوده و مردم استفاده می کردند، حالا یک مدیریت ضعیفی آمده و در کرونا، در آب و برق، در اقتصاد و ... دچار مشکل شدیم. من حس شما را درک می کنم اما خواستم بپرسم که مگر این مسائل در افغانستان حل شده است؟

سوال: بله تقریبا!

دکتر احمدی نژاد: من امیدوارم ولی ناراحت هستم که این مشکلات در کشورهای ما، در افغانستان و پاکستان وجود دارد. کشورهای منطقه باید پیشرفته ترین کشورهای دنیا باشند اما دست اجنبی از چند هزار کیلومتر آنطرف تر، آمده و بین ما فاصله انداخته و درگیری و جنگ های داخلی درست می کند و اجازه نمی دهد ما از ثروت انسانی و مادی خودمان استفاده و پیشرفت کنیم. افغانستان، ایران، پاکستان و سایر کشورهای منطقه سرشار از ثروت هستند. واقعا اگر ما کنار هم قرار بگیریم، یک قدرت عظیم اقتصادی متولد می شود و آنها با این دشمن هستند. ما را به جان هم می اندازند، جنگ های داخلی درست می کنند، مدیران ضعیف را بر ملت ها تحمیل می کنند تا ملت های منطقه پیشرفت نکنند.

سوال: بحث مقایسه ایران و افغانستان به میان آمد. به نظرم مقایسه درستی نیست. چون ما بیش از 40 سال است که درگیر جنگ هستیم و شما سال هاست که در حال ساخت و ساز هستید اما همیشه از این شکایت داشتید که تحریم بودید. اما یکی از بحث های مهمی که شما بارها ذکر کردید این بوده که چرا باید خارجی ها و مشخصا آمریکایی ها در افغانستان حضور داشته باشند؟ اول اینکه اگر آمریکایی ها در افغانستان حضور نداشتند، اوضاع و احوال همینی بود که الان هست. موضوع دوم اینکه مردم افغانستان خیلی گلایه مند هستند از همسایه هایی که در اطرافشان هستند بخاطر دخالت ها و سیاست های این همسایگان در قبال افغانستان و مردم افغانستان و دوم اینکه شما هم خیلی در این سال های اخیر این امر را رعایت نکردید. یک قرارداد 25 ساله آبی با چین بستید که سر و صدای هموطنان خودتان را هم درآورد. شاید آن بمب افکن های مدل تی 22 روسی هم که در ایران هستند، نقض همه آن حرمت هایی باشد که شما ما را به زیر پا گذاشتن آن متهم می کنید.

دکتر احمدی نژاد: قرارداد چین راجع به آب هست؟

سوال: بله آب هایی که طی یک قرارداد 25 ساله بستند.

دکتر احمدی نژاد: من که نظرم را راجع به آن قرارداد اعلام کردم. ملت ایران آن قرارداد را به رسمیت نمی شناسد، هنوز متن آن قرارداد منتشر نشده است. ضمن اینکه ملت ایران از قراردادهای پنهانی مانند برجام خاطره خوبی ندارد. هر قراردادی که علیه منافع همسایگان باشد، مردود است. برای اینکه ما یک خانواده هستیم. افغانستان پیشرفت کند، ما پیشرفت کرده ایم. ما پیشرفت کنیم، افغانستان پیشرفت کرده است. امنیت ما به هم پیوسته است. این نگاه من به مسائل صحنه است و همیشه همین حرف ها را گفته ام، پیگیری کرده ام و در دوره ای که بودیم با توجه به شرایط افغانستان تلاش کردیم که همکاری ها گسترش پیدا کند. اما می خواهم از شما سوال کنم؛ مگر آمریکا با شعار ضدیت با طالبان به افغانستان نیامده است؟ الان نتیجه اش بعد از 20 سال چه شده است؟

سوال:  اولا من سخنگوی کسی نیستم که بتوانم پاسخ این سوال را بدهم ولی چیزی که واضح است این است که در این 20 سال، افغانستان صاحب دموکراسی شد، در این 20 سال پیشرفت و ترقی کرد، در این 20 سال آزادی بیان پیدا کرد، در این 20 سال زنان افغانستان درس خواندند و تحصیل کردند. همه این موضوعات قابل درک است. اما خروج آمریکایی ها چگونه بود؟ این هم بحث برانگیز است.

دکتر احمدی نژاد: من از بابت همه این حرف های شما خوشحال هستم. ما آرزو می کنیم که روزی افغانستان جزو پیشرفته ترین کشورهای جهان باشد. ما یک خانواده هستیم، همه انسان هستیم. مگر می شود از پیشرفت یک کشور ناراحت باشیم؟ ما آرزو می کنیم همه ملت ها به اوج پیشرفت برسند اما من سوالم خطاب به شما نبود. در واقع پاسخ سوال در درون سوال هست. آنها آمدند و گفتند ما می خواهیم طالبان را از بین ببریم، 20 سال هم آن اتفاقات مثبت افتاده ولی کاری کردند که الان طالبان می آید تمام آن پیشرفت ها را یکجا از بین می برد، آیا آمریکا دوست ملت افغانستان است؟ چرا این کار را می کند؟ باید در این 20 سال مدیریت کشور افغانستان را تقویت و حمایت می کرد. آنها که می گویند ما رفتیم بن لادن را گرفتیم و به دریا انداختیم، نمی توانستند کاری کنند که پشتیبانی تسلیحاتی، سیاسی و سازماندهی توسط ارتش های منطقه، از طالبان قطع شود؟ می توانستند ولی آنها با ملت ها روراست نیستند بلکه منافع خودشان را در نظر می گیرند و خون، جان و ثروت ملت ها برایشان مهم نیست.

سوال: در پایان فقط یک سوال که مربوط به کشور و ملت ایران است، می پرسم. نظر شما درباره بازگشت یا عدم بازگشت آقای رئیسی به برجام چیست؟

دکتر احمدی نژاد: خود آقای رئیسی باید نظرشان را اعلام کنند ولی من نظر خودم را می گویم. برجام یک توافق شکست خورده است. شکست آن هم بخاطر محتوای برجام است. برجام یک قرارداد یکطرفه است. یعنی حقوق و تعهدات دو طرف متوازن نیست. تعهدات، سمت ایران است و منافع سمت طرف مقابل است و هیچ تضمینی برای حقوق ملت ایران، در آن پیش بینی نشده است. به همین دلیل می بینید که وقتی آقای ترامپ آن قرارداد را لغو می کند، دولت ایران نمی تواند برود حق ملت ایران را بگیرد. اگر در همان چارچوب بخواهند ادامه بدهند، شکست در شکست است و مشکلی را حل نمی کند. قرار بود برجام اختلافات 40 ساله بین ایران و آمریکا را حل کند. نه تنها حل نکرده، بلکه پیچیده تر و کار را سخت تر کرده است. هر قراردادی باید عادلانه و بر اساس احترام به حقوق دو طرف باشد. اگر عادلانه نباشد، شکست خواهد خورد. این نظر ملت ایران است.

سوال: سپاسگزارم آقای دکتر که در این برهه زمانی وقت دادید. به هر حال ایران هم دچار مشکلات فراوانی است ولی متفاوت با مشکلاتی که افغانستان با آن دچار هست. شاید مشکل مردم ایران آب، برق، نان و کار باشد اما مشکل مردم افغانستان در حال حاضر این است که باید مراقب باشند زنده بمانند. از شما سپاسگزارم و امیدوار هستم که آینده افغانستان و ایران توام با دوستی باشد و اگر قرار است اتفاقی پیش بیاید، با صداقت پیش بیاید.

دکتر احمدی نژاد: من برای مردم افغانستان و همه ملت ها سلامتی، عزت و پیشرفت آرزو می کنم و اعلام می کنم که تک تک مردم افغانستان را از صمیم دل دوست دارم. ملت ایران اینگونه است و ملت افغانستان را دوست و یار خودش می داند و خودش را یار ملت افغانستان می داند. خدا می داند که در این 40 سال، مردم ایران از سختی هایی که مردم افغانستان کشیدند، بشدت ناراحت هستند. امیدوارم که در آینده نزدیک، شرایطی پیش بیاید که دو ملت بتوانند آزادانه با هم تعامل و رفت و آمد کنند و در حل مشکلات و پیشرفت کشورشان، به هم کمک نمایند. شما هم ماشاالله مجری بسیار سرزنده و خوبی هستید و مصاحبه را با نشاط اداره کردید.

سوال: سپاسگزارم آقای رئیس جمهور، لطف کردید. من می دانم که تمام صحبت های پایانی شما از آدرس ملت ایران بود نه از آدرس نظام ایران. به هر حال مردم افغانستان کمی بیش از حد، از مداخلات سیاسی همسایه ها در افغانستان دلگیر هستند.

دکتر احمدی نژاد: ان شاءالله موفق و سالم باشید.

خبرنگار تلویزیون افغانستان: شما هم سربلند و سرافراز باشید. خدانگهدار آقای رئیس جمهور.

لینک کوتاه : https://drahmadinejad.com/fa/660
  • منبع : وب سایت رسمی دکتر احمدی نژاد


    نظر شما

    About text formats

قوانین ارسال دیدگاه